موقعیت قرارگیری قطعات در فک­های نگهدارنده­ی ماشین نقش مهمی در کاهش هزینه­های برش ایفا می­نماید. اغلب بارگذاری تعداد کمتر در بندیل بازده برش را افزایش می­دهد.
تمام ماشین­ها ظرفیت اسمی مشخصی دارند. اما در عمل این ظرفیت تا میزان نصف یا یک سوم کمتر با توجه به جنس قطعه تحت برش در نظر گرفته می­شود. هرچه قطعه از ماده سخت­تری تشکیل شده باشد، ظرفیت کمتری اتخاذ می­گردد.
هنگام برش اشکال نامتعارف مانند نبشی، زاویه، قوطی و لوله، سعی بر آن است که نحوه چیدمان قطعات به گونه­ای باشد که حرکت تیغه در قطعه به صورت یکنواخت صورت پذیرد.

شکل زیر چند نمونه از روش­های مناسب قرارگیری قطعات در فک­های نگهدارنده را نشان می­دهد. دقت شود که قطعات به جهت جلوگیری از آسیب رسیدن به ماشین و کاربر در جای خور محکم شوند.